Apartament "Charlie Chaplin" oddaje hołd jednej z najwybitniejszych postaci światowego kina. Utożsamiany był z postacią małego włóczęgi noszącego na głowie melonik. Zrealizował kilkadziesiąt fimów krótko- i średniometrażowych oraz produkcje filmowe takie jak "Brzdąc", "Dyktator" czy "Król w Nowym Yorku". W 1971 roku został nagrodzony Oscarem za całokształt twórczości.
Apartament Charlie Chaplin charakteryzują czarno-białe pasy oraz klasyczna krata, a także galeria fotografii poświęcona Charliemu. Apartament składa się z oddzielnej, jasnej sypialni i części dziennej połączonej z wyposażonym aneksem kuchennym. W części dziennej znajduje się elegancki stolik z krzesłami, stolik kawowy z kolorowymi pufami oraz wygodna sofa rozkładana. Ulubiony film czy też przygody Charlie Chaplina obejrzysz na 50'' telewizorze w technologii LED. W sypialni natomiast wypoczniecie Państwo na osobnych łóżkach o wymiarach 90 x 200 cm, które na Państwa życzenie można połączyć w jedno łoże małżeńskie.
Apartament znajduje się na poddaszu (IV piętro), gdzie charakterystyczne skosy w najniższym punkcie sięgają ok. 150 cm wysokości.
Charlie Chaplin to jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci w historii kina. Jego charakterystyczny strój, sposób poruszania się i połączenie humoru z refleksją sprawiły, że do dziś pozostaje symbolem złotej ery filmu niemego.
Najbardziej znaną postacią stworzoną przez Charlie Chaplin był Włóczęga. Charakterystyczny melonik, zbyt duże spodnie i mała laseczka powstały spontanicznie podczas pracy na planie.
Postać zadebiutowała w krótkich metrażach produkowanych przez wytwórnię Keystone. Szybko stała się rozpoznawalna na całym świecie. Włóczęga był jednocześnie zabawny i wzruszający. Łączył komizm sytuacyjny z wrażliwością społeczną.
Chaplin nie był tylko aktorem. Reżyserował, pisał scenariusze i komponował muzykę. Dzięki temu miał pełną kontrolę nad swoimi filmami.
Jego niezależność była rzadkością w tamtych czasach. Artysta dążył do perfekcji. Wielokrotnie powtarzał sceny, aż uzyskał oczekiwany efekt.
Brzdąc to jeden z pierwszych pełnometrażowych sukcesów Chaplina. Film łączy elementy komedii z dramatem. Relacja Włóczęgi z dzieckiem poruszyła publiczność na całym świecie.
Historia miała osobisty wymiar. Chaplin w dzieciństwie doświadczył biedy i rozłąki z rodziną. Te przeżycia wpłynęły na emocjonalny ton filmu.
W Gorączka złota znajduje się słynna scena tańca z bułkami. Sekwencja powstała po wielu próbach. Aktor dążył do idealnego rytmu ruchów.
Film był jednym z największych sukcesów finansowych epoki kina niemego. Chaplin uważał go za jedno ze swoich najważniejszych dzieł.
Gdy kino dźwiękowe zaczęło dominować, Chaplin postanowił pozostać wierny formie niemego filmu. Światła wielkiego miasta powstały już w czasach, gdy większość produkcji zawierała dialogi.
Decyzja była ryzykowna. Okazała się jednak trafiona. Film odniósł sukces i potwierdził, że emocje nie zawsze potrzebują słów.
Dyktator był pierwszym w pełni dźwiękowym filmem Chaplina. Artysta wykorzystał komedię do krytyki totalitaryzmu. Finałowe przemówienie przeszło do historii kina.
Produkcja była odważna jak na swoje czasy. Pokazywała, że komedia może nieść ważne przesłanie.
Filmy Chaplina często zaczynają się od gagów sytuacyjnych. Z czasem przechodzą w bardziej emocjonalne tony. To połączenie sprawiło, że jego twórczość była uniwersalna.
Widzowie śmiali się, ale też wzruszali. Ta równowaga była znakiem rozpoznawczym artysty.
Chaplin potrafił kręcić jedną scenę przez wiele dni. Szukał idealnego tempa i odpowiedniego kadru. Taki sposób pracy bywał trudny dla współpracowników, ale efekty przeszły do historii.
