Roztargniony Flip oraz energiczny Flap - para bohaterów amerykańskich komedii z I połowy XX w. będą towarzyszyć Ci podczas pobytu w tym filmowym apartamencie. Tu nie będziesz się nudzić! Filmy z przygodami jednej z najsłynniejszych par filmowych możesz wypożyczyć z naszej recepcyjnej biblioteczki.
Jasny i niezwykle przestronny apartament "Filp i Flap" poświęcony jest klasykom światowego kina. Ponieważ filmy z udziałem Flipa i Flapa zostały wyprodukowane w kolorze czarno-białym, również w tym apartamencie biel i czerń to dominujące kolory. Apartament ten składa się z oddzielnej sypialni i przestronnej części dziennej połączonej z wyposażonym aneksem kuchennym. W eleganckim salonie wypoczniesz na kolorowych pufach i zrelaksujesz się na wygodnej sofie przy stoliku kawowym oglądając ulubiony film na 50'' telewizorze w technologii LED. W części dziennej znajduje się także przestronna szafa z dużym lustrem.
Apartament "Flip i Flap" znajduje się na poddaszu kamienicy (IV piętro), gdzie charakterystyczne skosy w najniższym punkcie sięgają ok. 150 cm wysokości.
Flip i Flap to w Polsce nazwa, pod którą przez lata znany był legendarny komediowy duet kina niemego i wczesnego dźwiękowego. Ich krótkie metraże do dziś bawią widzów prostotą gagów i niezwykłą chemią między bohaterami.
Pod pseudonimem Flip i Flap kryli się Stan Laurel oraz Oliver Hardy. Duet rozpoczął współpracę w latach 20. XX wieku i szybko zdobył międzynarodową popularność.
Ich ekranowy kontrast był kluczem do sukcesu. Laurel grał postać nieco zagubioną i naiwną. Hardy był bardziej pewny siebie, choć równie często wpadał w kłopoty. Razem tworzyli komiczny mechanizm oparty na nieporozumieniach i drobnych katastrofach.
Pierwsze wspólne produkcje powstawały w epoce kina niemego. Gdy pojawił się dźwięk, duet bez trudu odnalazł się w nowej rzeczywistości. Ich charakterystyczny sposób mówienia i akcenty stały się dodatkowym źródłem humoru.
To przejście było trudne dla wielu gwiazd tamtej epoki. W ich przypadku okazało się atutem.
Choć sceny wyglądały na spontaniczne, wiele gagów było dokładnie zaplanowanych. Stan Laurel aktywnie uczestniczył w pisaniu scenariuszy i montażu. Dbał o tempo oraz precyzję komediowych momentów.
Powtarzano ujęcia, aż osiągnięto idealny efekt. Dzięki temu krótkie filmy miały klarowną strukturę i dynamiczny rytm.
W 1932 roku duet otrzymał Oscara za krótkometrażowy film komediowy „The Music Box”. Produkcja opowiada o próbie wniesienia ciężkiego pianina po długich schodach.
Prosta sytuacja została rozciągnięta do serii coraz bardziej absurdalnych komplikacji. To przykład ich stylu – humor budowany był na powtarzalności i eskalacji problemu.
Filmy Flip i Flap były dystrybuowane w wielu krajach. Często nagrywano alternatywne wersje językowe, aby trafić do zagranicznej publiczności. Aktorzy uczyli się fonetycznie kwestii w obcych językach.
Ich komedia była jednak w dużej mierze uniwersalna. Opierała się na mimice i sytuacjach zrozumiałych niezależnie od kultury.
Podstawą ich komedii były codzienne sytuacje, które wymykały się spod kontroli. Remont, podróż czy drobna przysługa zmieniały się w serię nieporozumień.
Nie potrzebowali rozbudowanych scenografii. Wystarczył prosty pomysł i konsekwentne rozwinięcie gagów.
Relacja ekranowa opierała się na subtelnych gestach. Hardy często spoglądał w kamerę z wyrazem rezygnacji. Ten prosty zabieg budował więź z widzem.
Laurel z kolei grał z dziecięcą szczerością. Kontrast charakterów tworzył napięcie komiczne. To właśnie ta dynamika sprawia, że ciekawostki o filmach Flip i Flap wciąż interesują miłośników klasyki.
Twórczość Laurel i Hardy’ego wpłynęła na kolejne pokolenia komików. Ich schemat duetu o przeciwstawnych osobowościach stał się wzorem dla wielu produkcji.
Dziś filmy Flip i Flap są regularnie przypominane w przeglądach klasyki kina. Mimo upływu lat ich humor pozostaje zaskakująco świeży.
