Bezrobotny polonista Marcin chcąc zacząć lepsze życie i zapomnieć o byłej dziewczynie Kasi, postanawia wyprowadzić się z Łodzi. Ostatnią noc spędza na wędrówkach po rodzinnym mieście i zakrapianych alkoholem pożegnaniach z kumplami. Niestety - tego dnia gubi telefon, który nieoczekiwanie znajduje... Kasia. Wyrusz śladem współczesnej Łodzi i poznaj historię jednego z najciekawszych filmów dekady!
Ciekawie zaaranżowana sypialnia, utrzymana w kremowych, ciepłych barwach zapewni Ci relaks i spokojny sen. Duża tapeta przedstawiająca słynny dworzec Łódź Kaliska znalazła się tu nieprzypadkowo. To właśnie z tej stacji o 5:23, Marcin miał złapać pociąg do Warszawy.
W apartamencie znajduje się aneks kuchenny, wyposażony m.in. w ekspres do kawy, czajnik czy sztućce. Modernistyczne meble, 32 calowy telewizor w technologii LED, klimatyzacja oraz duża łazienka z prysznicem, to gwarancja komfortowego pobytu. Jeśli lubisz nowoczesny design i barwne, filmowe historie to ten apartament będzie dla Ciebie idealny. Dodatkową atrakcją dla fanów Piotra Szczepańskiego jest autograf reżysera w Księdze Gości.
Pokój położony jest na poddaszu zabytkowej kamienicy bez windy, gdzie charakterystyczne skosy w najniższym punkcie sięgają ok. 150 cm wysokości.
Film Aleja Gówniarzy to polski dramat fabularny z 2007 roku w reżyserii Piotr Szczepański. Główny bohater próbuje odnaleźć sens życia i miłość w miejskiej scenerii.
Reżyser Piotr Szczepański wyjaśniał, że tytuł filmu to celowa gra słów. Chciał zestawić pojęcie „gówniarzy” jako młodych poszukujących sensu życia z nazwą łódzkiej Alei Włókniarzy. To artystyczna metafora niedojrzałości i wolności wyboru.
Akcja Aleja Gówniarzy rozgrywa się w ciągu kilkunastu godzin jednej nocy. Bohater wraca do Łodzi i spotyka dawną dziewczynę, co prowadzi go przez różne miejskie sytuacje.
Plan filmowy znalazł się w wielu charakterystycznych punktach Łodzi. Ekipa filmowa kręciła sceny nie tylko na Alejach Włókniarzy, ale także przy Piotrkowskiej, na Placu Komuny Paryskiej i w pobliżu dworca Łódź Fabryczna.
„Aleja Gówniarzy” była jednym z pierwszych pełnometrażowych projektów Szczepańskiego. Reżyser wniósł do filmu osobiste spojrzenie na pokolenie swoich rówieśników.
Ścieżkę dźwiękową tworzą utwory wykonawców związanych z Łodzią i sceną alternatywną takich jak: Cool Kids of Death, 19 Wiosen, L.Stadt, NOT czy O.S.T.R., co dodaje produkcji miejskiego rytmu i klimatu.
Film pokazuje miasto jako postindustrialną przestrzeń z historią i zmieniającą się tożsamością. To także komentarz do rzeczywistości współczesnej Łodzi.
Film był promowany jako pierwszy obraz o Łodzi od czasu „Ziemi obiecanej” Andrzeja Wajdy, pokazujący miasto z perspektywy nocnego życia młodych ludzi.
